Impotencja.pl

Zaburzenia wytrysku

admin — Mon, 31 May 2010 10:56:51 +0000

Wytrysk (ejakulacja) jest procesem regulowanym przez mózg i rdzeń kręgowy i polega na wydostaniu się z penisa przez nasieniowody i cewkę moczową spermy na skutek stymulacji seksualnej. Mechanizm umożliwiający wytrysk to rytmiczne skurcze ciał jamistych, znajdujących się w członku, dzięki czemu sperma jest wyrzucana z narządu poza ustrój.
Problemy z wytryskiem dotyczą wytrysku przedwczesnego i opóźnionego, zupełnego braku wytrysku. Wytrysku wstecznego oraz wytrysku bez wzwodu.
Wytrysk bez stymulacji jest charakterystyczny dla wieku adolescencji i zdarza się spontanicznie, najczęściej w nocy. Mówimy wówczas o polucjach lub zmazach nocnych. Taki stan nie jest kwalifikowany jako jednostka chorobowa i ma charakter tymczasowy – zanika wraz z wiekiem.
Wytrysk wsteczny ma miejsce, gdy mężczyzna osiąga orgazm, ale do ejakulacji nie dochodzi. Nasienie cofa się do cewki moczowej, stamtąd do pęcherza moczowego, a następnie jest wydalane podczas oddawania moczu. Przyczyny są najczęściej organiczne – wady anatomiczne, nieprawidłowości w układzie moczowo-płciowym, zabiegi operacyjne, schorzenia neurologiczne, cukrzyca i miażdżyca.
Najczęściej występującym zaburzeniem ejakulacji jest wytrysk przedwczesny, czyli pojawiający się jeszcze przed rozpoczęciem stosunku lub na samym początku jego trwania. O przedwczesnej ejakulacji można mówić, gdy następuje ona wcześniej, niż oczekują tego partnerzy seksualni. Mężczyzna nie jest w stanie kontrolować odruchu wytrysku.
Przyczyny tkwią głównie w psychice kochanka, mogą mieć podłoże lękowe, nerwicowe czy depresyjne. Przedwczesny wytrysk dotyka także tych mężczyzn, którzy często się masturbują – w ich umysłach kodują się wzorce pośpiechu, czyli dążenia do szybkiej ejakulacji. Wytrysk przyspiesza również negatywne nastawienie wobec kobiet, myślenie wyłącznie o własnych potrzebach i brak chęci zadowolenia partnerki.
Inne, rzadziej spotykane zaburzenia ejakulacji to nasieniotok oraz wytrysk anestetyczny. Nasieniotok polega na stałym wyciekaniu nasienia z członka, które nie jest wywołane przez stymulację seksualną. Przyczyny nasieniotoku to niedowład nasieniowodów, powikłania wytrysku przedwczesnego i dysfunkcja zwieraczy. Wytrysk anestetyczny również polega na stałym wycieku nasienia z cewki moczowej bez pobudzenia seksualnego, ale od nasieniotoku różni się przyczynami, czyli zaburzeniami neurologicznymi, fobiami, lękami, depresją i zaburzeniami psychogennymi.

Słaba erekcja

admin — Wed, 26 May 2010 17:56:28 +0000

Jednym z często występujących zaburzeń erekcji jest tzw. słaba erekcja, nazywana także erekcją miękką. O słabej erekcji mówimy, gdy penis osiąga wzwód, ale nie jest on usztywniony w stopniu umożliwiającym odbycie stosunku seksualnego. Najczęściej jego przyczyną jest niedostateczne ukrwienie penisa.
Za słabą erekcję uznaje się również taki stan, w którym wzwód jest krótkotrwały, czyli ustępuje jeszcze przed wytryskiem i osiągnięciem orgazmu.
W członku znajdują się trzy komory, z których dwie wypełnione są przez ciała jamiste, a trzeciej, gdzie znajdują się ciała gąbczaste, gromadzi się mocz i sperma. W momencie erekcji ciała jamiste znajdujące się w członku wypełniają się krwią, dzięki czemu prącie sztywnieje i zwiększa swoje rozmiary. Jeżeli cyrkulacja krwi w ciałach jamistych jest zaburzona, wówczas uzyskanie pełnej erekcji staje się niemożliwe.
Przyczyn osłabionej erekcji można upatrywać w schorzeniach natury krążeniowej i neurologicznej, urazach, chorobach takich, jak miażdżyca, cukrzyca tylu I lub II oraz nadciśnienie tętnicze. Czasami nałogowe palenie papierosów czy picie dużych ilości alkoholu może wywołać problemy z optymalnym usztywnieniem członka.
Jednak jeżeli mężczyzna tylko w niektórych sytuacjach ma kłopoty z uzyskaniem pełnej erekcji, ale czasami mu się to udaje, oznacza to, że słaba erekcja jest powodowana przez czynniki psychiczne, a impotencja występuje na tle psychogennym. Sam mechanizm działa prawidłowo ale niepełny wzwód pojawia się na skutek blokady psychicznej. Nerwicowe podłoże zaburzeń erekcji cechuje się tym, że erekcja słaba występuje w sytuacji współżycia płciowego, natomiast w innych sytuacjach (masturbacja, pieszczoty, seks oralny) dochodzi do pełnej erekcji.
Pierwsze niepowodzenia utrwalają w mężczyźnie kompleksy na punkcie swojej sprawności seksualnej i przyczyniają się do odczuwania przez niego silnego stresu. z każdą następną próbą zbliżenia stres się pogłębia, a sytuacja się pogarsza. W ten sposób słaba erekcja może w rezultacie przekształcić się w zupełny brak erekcji.
W rozwiązaniu problemu słabej erekcji bardzo ważna jest postawa partnerki seksualnej. Być może wystarczą intensywniejsze i długotrwałe bodźce. Partnerka musi też wykazać się cierpliwością i wyrozumiałością. Jeśli stymulacja nie przynosi oczekiwanych efektów, mężczyzna powinien podjąć leczenie specjalistyczne. Po wykluczeniu przyczyn organicznych mężczyzna cierpiący na słabą erekcję może poddać się psychoterapii, gdzie nauczy się, jaki pokonywać stres i lęki przed kompromitacją oraz w jaki sposób podnieść swoją samoocenę.

Zaburzenia erekcji

admin — Mon, 24 May 2010 16:22:53 +0000

W celu zrozumienia zjawiska zaburzeń erekcji należy wiedzieć, czym właściwie ona jest i na czym ona polega. Erekcja (wzwód) to usztywnienie oraz powiększenie członka na skutek zwiększonego dopływu krwi do znajdujących się w nim ciał jamistych. Pod wpływem stymulacji przez bodźce zewnętrzne w rdzeniu kręgowym aktywuje się ośrodek erekcji, za sprawą którego zwiększa się ciśnienie w ciałach jamistych i doprowadzana jest do nich krew. Na skutek nieprawidłowego działania układu nerwowego, chorób organicznych, czynników psychicznych i szeregu innych wpływów może dojść do przemijających lub trwałych zaburzeń erekcji.
Zaburzenia erekcji (ED – ang. Erectile Dysfunction) oznaczają, że penis nie jest w stanie osiągnąć erekcji lub utrzymać jej na tyle, aby możliwe było odbycie pełnego stosunku seksualnego. Sporadyczne problemy ze wzwodem nie są uznawane za zaburzenia erekcji. O zaburzeniu mówimy, gdy minimum 25% podejmowanych prób współżycia płciowego kończy się niepowodzeniem.
Przyczyny zaburzeń erekcji mogą mieć podłoże fizyczne lub psychiczne. Do tych pierwszych należą inne choroby (np. cukrzyca, miażdżyca tętnic, nadciśnienie tętnicze, choroby gruczołu krokowego), urazy rdzenia kręgowego, stwardnienie rozsiane, schorzenia natury neurologicznej, zmiany w gospodarce hormonalnej, uszkodzenie ciał jamistych penisa oraz stosowanie używek.
Erekcja może również zostać zaburzona z powodu czynników psychicznych, takich jak przewlekły stres, stany lękowe, przemęczenie, zbyt mała ilość snu, obawy przed kontaktami z kobietami, depresja, nerwica i małe poczucie własnej wartości.
Istnieje kilka rodzajów zaburzeń erekcji. Najcięższy z nich to całkowita niezdolność penisa do osiągnięcia wzwodu. Penis stale pozostaje w stanie spoczynku, bez względu na stopień podniecenia seksualnego u mężczyzny i długość oraz intensywność stymulacji.
Do zaburzeń erekcji zalicza się także wzwód niepełny oraz krótkotrwały. W przypadku erekcji niepełnej penis nie przechodzi przez wszystkie stadia osiągania wzwodu, tzn. nie zostaje usztywniony w stopniu pozwalającym na odbycie stosunku seksualnego. Natomiast wzwód krótkotrwały oznacza, że penis osiąga pełną erekcję, ale ustępuje ona jeszcze przed osiągnięciem orgazmu i uniemożliwia wytrysk.
Również przedwczesny wytrysk jest zaliczany do zaburzeń erekcji. Najczęściej dotyczy on młodych, jeszcze niedoświadczonych mężczyzn. O przedwczesnym wytrysku mówimy, kiedy wysnuje on jeszcze przed rozpoczęciem właściwego aktu seksualnego lub też na samym początku jego trwania.

Przedwczesna erekcja

admin — Mon, 24 May 2010 16:05:51 +0000

Przedwczesna erekcja, nazywana również przedwczesnym wytryskiem (ejakulacją), należy do grupy zaburzeń erekcji i charakteryzuje się wystąpieniem wytrysku jeszcze przed stosunkiem seksualnym albo na samym początku jego trwania, czyli w pierwszych dwóch minutach stosunku lub wcześniej, niż po 15 ruchach frykcyjnych. Takie uściślenie można jednak rozszerzyć i za przedwczesną erekcję uznać sytuacje, w których wytrysk pojawia się wcześniej, niż oczekują tego partnerzy seksualni.
Problem przedwczesnej ejakulacji staje się kłopotliwy także dla kobiet. Kobieta z natury ma wolniejszy czas reagowania seksualnego, co oznacza, że do osiągnięcia orgazmu potrzebuje silniejszej lub dłuższej stymulacji, niż mężczyzna. Jeśli u partnera ejakulacja następuje przed stosunkiem lub zaraz po jego rozpoczęciu, osiągnięcie orgazmu przez kobietę na drodze penetracji seksualnej jest bardzo utrudnione.
Przedwczesna ejakulacja dotyczy bardzo dużej liczby mężczyzn, a w szczególności osób młodych, które dopiero rozpoczęły swoje życie seksualne. Wówczas problemu z wytryskiem nie należy traktować w kategorii dolegliwości zdrowotnych, ponieważ w młodym wieku jest to sytuacja naturalna, ma charakter przejściowy i jest całkowicie odwracalna. Przedwczesna erekcja u młodego mężczyzny stanowi przejaw dużego podniecenia seksualnego oraz nadpobudliwości seksualnej, która mija wraz z nabieraniem przez mężczyznę doświadczenia.
Zdiagnozowanie przedwczesnego wytrysku jako zaburzenia erekcji i zaklasyfikowanie go jako jednostkę chorobową następuje, gdy problem trwa przez pół roku regularnego współżycia.
Istnieje kilka teorii tłumaczącej przedwczesną erekcję. Najstarsza z nich to teoria psychoanalityczna opracowana przez Zygmunta Freuda. W jej świetle przedwczesna ejakulacja jest przejawem nieświadomej wrogości względem kobiet. Mężczyzna chce podświadomie osiągnąć orgazm jak najwcześniej, a żądania partnerki pragnącej przedłużyć stosunek odbiera jako próbę dominacji.
Masters i Johnson stwierdzili, że przedwczesny wytrysk może być skutkiem konkretnego przeżycia związanego z pierwszymi doświadczeniami młodego mężczyzny. Jeśli podczas swojego pierwszego zbliżenia mężczyzna był zmuszony do pośpiechu, taki schemat Mozę utrwalić się w jego psychice.
Na podłoże przedwczesnej ejakulacji wskazuje się także zbyt częstą masturbację, która sprawia, że mężczyzna zaczyna skupiać się przede wszystkim na swoich doznaniach i nie zwraca uwagi na potrzeby partnerki.
Leczenie opiera się przede wszystkim na oddziaływaniu psychoterapeutycznym. Le3czenie za pomocą terapii psychoanalitycznej lub behawioralnej są długotrwałe, ale często przynoszą zadowalające efekty.
Innym sposobem leczenia przedwczesnej erekcji jest stosowanie ćwiczeń w łóżku wraz z partnerką. Ćwiczenia są polecane w przypadku lekkich zaburzeń ejakulacji.
Istnieje także możliwość leczenia farmakologicznego, jednak musi ono przebiegać pod ścisłą kontrolą lekarza.

Impotencja na tle psychicznym

admin — Mon, 24 May 2010 15:50:12 +0000

Istota impotencji psychicznej tkwi w psychice mężczyzny i z reguły ma podłoże lękowe, co oznacza, ze jest wywoływane przez silny, ale nieuzasadniony lęk przed pewną sytuacją. Wynika z tego, że impotencja psychiczna nie ma swoich źródeł w zaburzeniu funkcjonowania organizmu, chociaż w przypadku impotencji mieszanej czynniki somatyczne powodują zaburzenia erekcji łącznie z czynnikami natury psychicznej.
W impotencji czysto psychicznej mechanizmy erekcji zostają zablokowane bez związku z urazami fizycznymi i chorobami organicznymi. Z tego względu może się ona pojawić u młodego i całkowicie zdrowego mężczyzny.
Najczęściej występującym lękiem, który blokuje wzwód, jest obawa przed kompromitacją w łóżku z powodu niskich umiejętności seksualnych. Dotyczy to w szczególności mężczyzn zakompleksionych, przewrażliwionych i pozbawionych poczucia własnej wartości. Jednorazowe niepowodzenie podczas stosunku sprawia, że mężczyzna traci wiarę we własne możliwości odczuwa wstyd, a brak erekcji uznaje jako porażkę i hańbę dla jego męskości, co powoduje silny stres, który z kolei staje się powodem kolejnych niepowodzeń.
Taki stan rzeczy zostaje nasilony, jeśli reakcja kobiety jest negatywna. Ponadto impotencję psychiczną mogą wywołać kłopoty w związku i częste kłótnie z partnerką, które wcale nie muszą dotyczyć seksu. Nieudane zbliżenia są często powodowane nadopiekuńczością partnerki lub nadmierną kontrolą, krytyką i niewyjaśnionymi, skrywanymi urazami.
Niemożność obcowania płciowego z kobietą o podłożu psychicznym może wystąpić na skutek ukrytych skłonności homoseksualnych. W przypadku, gdy mężczyzna nie jest w stanie zaakceptować swojego homoseksualizmu z powodu wpływów kulturowych czy społecznych, usiłuje współżyć z kobietami, jednak preferencje seksualne są tka silnie zakorzenione w psychice, że kontakty heteroseksualne w przypadku homoseksualisty nigdy nie będą satysfakcjonujące.
Inne lęki, które uznaje się za powody impotencji psychicznej, to silny strach przed chorobami wenerycznymi, niechcianą ciążą oraz zakażeniem wirusem HIV. Obawa przed takimi sytuacjami jest tak silna, że staje się ważniejsza, niż satysfakcja płynąca z seksu. Ta psychiczna blokada przekłada się bezpośrednio na blokadę erekcji.
Impotencja psychiczna nie oznacza całkowitej niemożności do erekcji i wytrysku, ponieważ zaburzenia wzwodu powstają tylko w określonych sytuacjach, w których mężczyzna odczuwa fobię. Podczas masturbacji i gry wstępnej wzwód następuje. Inną charakterystyczną cechą impotencji psychicznej jest jej nagłe wystąpienie, które nie jest poprzedzone żadnymi objawami.

Brak orgazmu u mężczyzny

admin — Mon, 24 May 2010 15:36:48 +0000

Orgazm u mężczyzny jest naturalnym następstwem erekcji i ejakulacji. Stanowi on stan najwyższego podniecenia seksualnego i jest zwieńczeniem udanego stosunku seksualnego.
Warunkiem wystąpienia orgazmu u mężczyzny jest osiągnięcie erekcji. Rozpoczyna się ona w fazie podniecenia, podczas której następuje przyspieszenie oddychania i akcji serca, usztywnienie niektórych partii mięśni oraz wzrost ciśnienia krwi. Taki stan utrzymuje się w trakcie stosunku na mniej więcej równym poziomie, a podczas wytrysku przechodzi w orgazm, odczuwany subiektywnie jako wrażenia psychiczne i fizyczne. Wrażenia te dotyczą całego ciała, ale najbardziej intensywnie odczuwane są w okolicach intymnych. Mięśnie penisa podlegają skurczom, ciśnienie, akcja serca i oddychanie jeszcze bardziej przyspieszają. Po wytrysku orgazm ustępuje, a napięcie seksualne opada.
Zahamowanie orgazmu to trwałe lub przemijające opóźnianie się orgazmu lub całkowita niezdolność do jego odczuwania w trakcie pełnego stosunku seksualnego. Może wystąpić jako zupełny brak wytrysku lub jako wytrysk opóźniony. Zaburzenie to przybiera trzy formy:
- orgazm nie jest możliwy podczas stosunku pochwowego
- orgazm nie jest możliwy podczas stosunku pochwowego, oralnego i analnego, ale wysteruje podczas masturbacji
- orgazm nie jest możliwy ani podczas stosunku seksualnego, ani w wyniku masturbacji
Na zahamowanie orgazmu mogą mieć wpływ niektóre stany chorobowe, np. schorzenia neurologiczne, uszkodzenia rdzenia kręgowego i kręgosłupa, a także zmiany w gospodarce hormonalnej. Niezdolność do orgazmu bywa również wynikiem anatomicznych wad wrodzonych i stanów pooperacyjnych, jak również przyjmowaniem niektórych leków antydepresyjnych i używanych w leczeniu nadciśnienia.
Brak orgazmu może być wynikiem stanów lękowych, nerwicy, depresji, przewlekłego stresu oraz palenia papierosów i picia alkoholu.
Inną przyczyną zahamowania orgazmu jest zbyt duża częstotliwość masturbacji. Powoduje to osłabienie wrażliwości na bodźce dotykowe, nadmierna koncentracja na własnej osobie i pomijanie potrzeb partnerki.
Czasami jako przyczynę zahamowania orgazmu podczas stosunku z kobietą wskazuje się nieuświadomione potrzeby homoseksualne.
Leczenie zahamowania orgazmu jest uzależnione od powodującej go przyczyny. Jelni przypadłość jest wywołana przyjmowaniem leków, należy je odstawić, zmniejszyć ich dawkowanie lub zamienić na inny lek. Lekarz może też przepisać pacjentowi dostępne na receptę farmaceutyki, które pobudzają odruch ejakulacji.
W przypadku podłoża psychogennego konieczna jest psychoterapia oraz metody treningowe.

Palenie a impotencja

admin — Sat, 22 May 2010 17:14:11 +0000

Nałogowi palacze są obciążeni znacznie większym ryzykiem impotencji, niż osoby wolne od nałogu. Nie ma przesady w haśle umieszczanym na paczkach papierosów: „Palenie może spowodować impotencję”. Szacuje się, że ponad 100 tysięcy Polaków palących tytoń cierpi na zaburzenia erekcji i ejakulacji. Palenie papierosów powoduje impotencję w większości u młodych mężczyzn.
Za prawidłową erekcję w dużej mierze odpowiada układ krążenia Substancje zwarte w papierosach mogą obniżyć ciśnienie krwi, a to przekłada się bezpośrednio na zmniejszenie ilości krwi tętniczej, jaka dopływa do penisa.
Nieprawidłowe ciśnienie krwi jest wynikiem uszkodzenia przez dym nikotynowy śródbłonka, produkującego tlenek azotu. Uszkodzony śródbłonek produkuje zbyt małą ilość tlenku azotu, aby mógł on rozszerzyć naczynia krwionośne w stopniu pozwalającym na wzwód. Ponadto ilość krwi docierającej do prącia jest mniejsza z powodu nagłych skurczów naczyń krwionośnych w penisie, wywoływanych przez przyjmowanie nikotyny.
Nikotyna trafiająca do krwioobiegu powoduje uszkodzenie mechanizmu zastawkowego, odpowiedzialnego za zatrzymanie krwi w penisie.
Palenie papierosów obniża sprawność seksualną mężczyzny, ponieważ znacznie obniża jakość spermy – zmniejsza ilość oraz ruchliwość plemników, zniekształca ich budowę oraz zmniejsza ilość spermy wydzielanej podczas wytrysku. Ponadto nikotyna wywołuje fragmentację łańcucha DNA plemników.
Jeśli palący mężczyzna zauważa, ze jego możliwości seksualne słabną, dalsze oddawanie się nałogowi może znacznie pogorszyć ten stan, ponieważ nałogowe palenie zwiększa ryzyko wystąpienia miażdżycy tętnic, które doprowadzają krew do członka. Zwężenie tych tętnic jest prostą drogą do zaburzeń erekcji.
Impotencja spowodowana paleniem jest całkowicie odwracalna. Wystarczy rzucić nałóg, a jakość życia seksualnego szybko się poprawi. Istnieją jednak takie przypadki, w których zaprzestanie palenia papierosów nie wystarcza, aby rozwiązać problemy z erekcją i wytryskiem oraz poprawić jakość spermy.
Jeżeli nikotyna uszkodziła śródbłonek lub spowodowała miażdżycę tętnic, rzucenie palenia wcale nie musi przynieść oczekiwanego efektu. Wówczas impotencja leczona jest farmakologicznie, operacyjnie, poprzez założenie aparatu próżniowego lub za pomocą iniekcji w ciała jamiste znajdujące się w obrębie penisa.

Cukrzyca a impotencja

admin — Sat, 22 May 2010 17:10:13 +0000

Cukrzyca jest chorobą, której towarzyszy szereg powikłań. Należy do nich impotencja, nazywana cichym powikłaniem cukrzycy, ponieważ zdecydowana większość pacjentów nie konsultuje tego problemu z lekarzem. Tymczasem na impotencję cierpi aż 50% cukrzyków! Szacuje się, że odsetek ten może być nawet wyższy, właśnie z powodu, iż nie wszystkie przypadki impotencji towarzyszącej cukrzycy nie zawsze są przez pacjentów ujawniane.
Przełamanie wstydu i zgłoszenie problemu lekarzowi jest niezbędne, ponieważ w przeciwnym razie jakość życia seksualnego będzie się pogarszała, a ponadto impotencja może być oznaką nieprawidłowego postępowania leczniczego w eliminowaniu skutków cukrzycy.
W porównaniu z mężczyznami, którzy nie chorują na cukrzycę, cukrzycy są niemal trzykrotnie bardziej narażeni na problemy ze wzwodem. Czasami zaburzenia erekcji są jednym z pierwszych objawów cukrzycy. Impotencja częściej towarzyszy cukrzycy typu II, ale pojawia się także u części pacjentów chorych na cukrzycę typu I.
Zmiany zachodzące w organizmie pod wpływem cukrzycy dotyczą odpowiadających za erekcję włókien nerwowych i naczyń krwionośnych. Naczynia krwionośne ulegają zwężeniu i stają się niedrożne. Zaburzenie erekcji występuje w przypadku, gdy zwężenie i niedrożność obejmuje naczynia krwionośne umiejscowione w obrębie tętnic prącia, a unerwienie ciał jamistych prącia ulega uszkodzeniu.
Dysfunkcje seksualne u cukrzyków są powodowane także za sprawą neuropatii cukrzycowej, która polega na uszkodzeniu układu nerwowego. Wegetatywny układ nerwowy odpowiada m.in. za erekcję, a uszkodzenia w tym obrębie sprawiają, ze nerwy nie przewodzą impulsów pobudzających, a tym samym erekcja jest zablokowana. W cukrzycy typu II, w której wstrzykiwanie insuliny nie jest konieczne, układ nerwowy przewodzi bodźce w wolniejszym niż normalnie tempie z powodu nadmiaru cukru. Dodatkowo nerwy zastawek naczyń krwionośnych, które regulują dopływ kwi do członka, ulegają uszkodzeniu.
Impotencja wywołana cukrzycą jest możliwa do wyleczenia. Podstawą jest prawidłowe leczenie samej cukrzycy, unikanie dymu tytoniowego oraz umiarkowana aktywność fizyczna. Ponadto w leczeniu impotencji będącej następstwem cukrzycy można stosować wszystkie sposoby, które używa się w leczeniu impotencji powstającej z innych powodów, a więc farmakologię, leczenie operacyjne, zakładanie aparatów próżniowych oraz iniekcje do ciał jamistych. To właśnie iniekcje są najczęściej wykorzystywane u impotentów z cukrzycą. Rozkurczają one błonę mięśniową tętniczek ślimakowatych, a tym samym usprawniają przepływ krwi.

Problemy z potencją u młodych mężczyzn

admin — Sat, 22 May 2010 16:59:31 +0000

W społeczeństwie pokutuje przekonanie, że impotencja jest przypadłością starszych mężczyzn i wynika z niewydolności starzejącego się organizmu. Takie podeście jest z gruntu mylne, ponieważ impotencja wcale nie musi mieć podłoża fizjologicznego i często dotyka także młodych i zdrowych mężczyzn. Problem ze wzwodem może się pojawić nawet u tych mężczyzn, którzy nie przekroczyli 27 roku życia.
W życiu większości mężczyzn, również tych młodych, zdarza się sporadyczna niemoc płciowa, wywołana np. stresem, używkami czy przemęczeniem. Takie sytuacje nie stanowią powodu do niepokoju, jeżeli mają charakter przejściowy. O impotencji mówimy dopiero wtedy, gdy zaburzenia erekcji występują regularnie, stale się powtarzają i trwają przez dłuższy okres czasu.
Do czynników wywołujących impotencję u młodych osób należy nieodpowiednia dieta, nałogowe palenie papierosów, nadużywanie alkoholu, przewlekły stres, przemęczenie, zbyt intensywna praca i niedostateczna ilość snu. Po usunięciu tych czynników możliwe jest powrócenie do normalnej aktywności seksualnej.
W przeważającej części impotencji u młodych mężczyzn powodem są czynniki psychiczne. Mówimy wówczas o impotencji psychogennej. Pojawia się ona gwałtownie, z dnia na dzień, nawet jeśli wcześniejsze zbliżenia przebiegały bez problemów.
Jednak niektóre źródła impotencji w młodym wieku nie są tak łatwe do wyeliminowania. Nalezą do nich stany lękowe, charakteryzujące się intensywnym, ale jednocześnie nieuzasadnionym strachem przed określonymi sytuacjami. Obawy te mogą dotyczyć np. możliwości niechcianej ciąży, zarażeniem wirusem HIV czy chorobami wenerycznymi.
Na kłopoty z potencją szczególnie narażeni są ci młodzi mężczyźni, którzy mają skłonność do kompleksów, zaniżoną samoocenę oraz małe poczucie własnej wartości. Gdy taki mężczyzna przeżyje jedno niepowodzenie łóżkowe, zaczyna postrzegać siebie jako nieudacznika, który nie potrafi udowodnić swojej męskości. Zaczyna mu towarzyszyć lęk przed kompromitacją oczach partnerki, który sprawia, że każdy kolejny stosunek kończy się niepowodzeniem.
Problemy w związku również często stają się przyczyną impotencji u młodych mężczyzn. Można tutaj wymienić np. częste kłótnie, brak porozumienia, niedopasowanie temperamentów obojga partnerów i monotonia w łóżku.
Najlepszym sposobem leczenia impotencji u młodych mężczyzn jest psychoterapia. Może odbywać się ona w formie indywidualnej lub partnerskiej, czyli razem z partnerką seksualną pacjenta. Podczas psychoterapii pacjent jest stopniowo oswajany ze źródłem towarzyszącego mu lęku. Psychoterapia jest w stanie podnieść poczucie własnej wartości chorego, dzięki czemu przestaje się on obawiać, że nie sprawdzi się w roli kochanka.